Το θαύμα των 50' λεπτών για όσους δεν έχουν χρόνο (ή δεν μπορούν να βρουν χρόνο) για να γράψουν


Όλοι οι επιτυχημένοι συγγραφείς γράφουν με συγκεκριμένο πρόγραμμα και ωράριο.


Δεν γράφουν μόνο όποτε βολέψει ή όποτε έχουν διάθεση.


Κι αυτό είναι μια κοινή συνήθεια (και μυστικό!) που όλοι οι συγγραφείς που σήμερα θεωρείς επιτυχημένους και θαυμάζεις, μοιράζονται.


Κι αυτοί που δεν μπορούν να αφιερώσουν πολλές ώρες,... συνεχόμενες ώρες στην συγγραφή, εφαρμόζουν "το θαύμα των 50' λεπτών" για το οποίο σου μιλώ αναλυτικά παρακάτω, κι έτσι γράφουν ένα μεγάλο σε όγκο βιβλίο, χωρίς καν να το καταλάβουν!


Ένα βιβλίο (που δεν είναι ένα σύντομο παραμύθι ή ένα διήγημα μόλις μερικών σελίδων) είναι ένα μεγάλο σε όγκο κείμενο με πολλές σελίδες.


Και οι πολλές σελίδες απαιτούν αρκετές ώρες ενασχόλησης, σε αντίθεση με ένα σύντομο παραμύθι, ή ένα διήγημα.


Αν δεν έχεις καταφέρει να γράψεις μέχρι τώρα αυτό που επιθυμείς, πίστεψέ με, δεν σου λείπει το ταλέντο.


Αυτό που σου λείπει είναι η αυτοπειθαρχία, η σοβαρή απόφαση και η δέσμευση να αφιερώσεις τις ώρες που απαιτούνται για τον σκοπό αυτό.


Η συγγραφή ενός μεγάλου έργου/βιβλίου απαιτεί την ενεργό παρουσία σου. Απαιτεί την πνευματική και συναισθηματική σου παρουσία.


Για τον λόγο αυτό χρειάζονται συμβιβασμοί, υποχωρήσεις, και ίσως θυσίες, έναντι των άλλων σου δραστηριοτήτων.


  • Πόσες ώρες την εβδομάδα βλέπεις τηλεόραση; Μήπως μπορείς να τις μειώσεις;

  • Πόσες ώρες την εβδομάδα μιλάς στο τηλέφωνο;

  • Πόσες ώρες την εβδομάδα αφιερώνεις σε καφέδες και ποτά με φίλους;

  • Πόσες ώρες την εβδομάδα ξοδεύεις παίζοντας παιχνίδια στον υπολογιστή ή χαζεύοντας στο διαδίκτυο;


Μήπως μπορείς να βρεις επιπλέον χρόνο μειώνοντας τις ώρες σε κάποιες από τις παραπάνω δραστηριότητες;


Για να τα καταφέρεις χρειάζεσαι πρόγραμμα.


Το πρόγραμμα αυτό θα πρέπει να σέβεται και να συμβαδίζει με την καθημερινότητα της προσωπικής και επαγγελματικής σου ζωής, και επίσης να λαμβάνει υπόψη του, τον χρόνο ξεκούρασης, αλλά και της ψυχαγωγίας σου.


Το μυστικό είναι να κάνεις τις ώρες που επιλέγεις να αφιερώσεις στη συγγραφή, συνήθεια.

Να είναι (στο μέτρο του δυνατού) οι ίδιες κάθε εβδομάδα, ώστε τόσο το σώμα, το υποσυνείδητό σου, αλλά και οι άνθρωποι και το περιβάλλον γύρω σου, να εκπαιδευτούν σε αυτές, ώστε να μην σε ενοχλεί κανείς και τίποτα.


Εγώ προσωπικά γράφω πάντα το πρωί και για να καταφέρω κάτι τέτοιο, έχω αλλάξει το πρόγραμμα του ύπνου μου, κοιμάμαι πάρα πολύ νωρίς πλέον, για να μπορώ να συμβαδίσω με την επιλογή του προγράμματος συγγραφής που έχω κάνει.


Ξυπνάω λίγο πριν τις 5 το πρωί, και 5.00 - 07.00 το πρωί, όταν η υπόλοιπη οικογένεια, μαζί και το σκυλί μας, ακόμη κοιμούνται, εγώ γράφω.


Εκείνες τις ώρες κανείς δεν μου μιλάει, τίποτε δεν αποσπά την προσοχή μου και κανείς δεν μου ζητά κάτι.


Εκείνη την ώρα, τα τηλέφωνα δεν χτυπούν για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Από την μητέρα μου, μέχρι μαθητές και συνεργάτες... κανείς δεν μου τηλεφωνεί. Οι περισσότεροι ακόμη κοιμούνται.


Εκείνη την ώρα, λίγο πριν ξημερώσει, υπάρχει και κάτι μαγικό στην ατμόσφαιρα. Όλα είναι ήρεμα... ακόμη. Δεν υπάρχει κίνηση στους δρόμους ή θόρυβος από τους γείτονες.


Είμαι εγώ, το πληκτρολόγιο μου, η δική μου γωνιά στο γραφείο του σπιτιού μου, το φως από την λάμπα δαπέδου και η έμπνευσή μου, η συνέχεια της δουλειάς και της συγγραφής μου.


Εκείνη την ώρα δεν πεινάω, δεν διψάω, δεν κάνω τίποτε άλλο και τίποτε άλλο δεν με παίρνει μακριά από το πληκτρολόγιο και την οθόνη μου.


Όμως προσέχω και έχω το νου μου, αυτές τις συγκεκριμένες ώρες ΠΟΤΕ + ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ δεν ανοίγω τα emails μου.