ΣΙΝΚΑΣΕΝ. Αυτή η λέξη/φιλοσοφία με βοήθησε, κι ακόμη με βοηθά, να κάνω τα "άπιαστα" όνειρα αληθινά.



Άνθρωποι και Επιχειρήσεις που βάζουν Στόχους ΣΙΝΚΑΣΕΝ και τις προσεγγίζουν με τον τρόπο σκέψης Φαινόμενο Σινκασέν ΔΙΑΠΡΕΠΟΥΝ και δεν υπάρχει στόχος, όνειρο, φιλοδοξία, θέλω τους, που να μην μπορεί να υλοποιηθεί.

Η ώρα είναι 5.30 το πρωί και σήμερα σου γράφω μέσα από την καρδιά μου γιατί θέλω να σου κάνω ακριβώς αυτό το δώρο για την νέα χρονιά.

Να γνωρίσεις τους στόχους και τον τρόπο σκέψης / Φαινόμενο Σινκασέν, ώστε να μην υπάρχει στόχος, όνειρο και θέλω σου που να μην μπορείς να κατακτήσεις ΦΕΤΟΣ!

Αφιέρωσε το μόλις ένα λεπτό που θα χρειαστείς για να διαβάσεις το κείμενό μου μέχρι το τέλος και δεν θα το μετανιώσεις... ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ!

Το 1981 -2001 ο Τζακ Ουελτς υπήρξε Πρόεδρος της Τζένεραλ Ελέκτρικ και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα στελέχη του περασμένου αιώνα.

Υπό την δική του διοίκηση εισήχθη στην εταιρία ένα σύστημα τριμηνιαίας αναθεώρησης στόχων και καθηκόντων των υπαλλήλων που ακόμη και σήμερα εφαρμόζεται, όχι μόνο σε μεγάλες και μικρές επιχειρήσεις, αλλά η γνώση αυτή - και φυσικά η εφαρμογή της - βοηθά ανθρώπους σε προσωπικό επίπεδο να πετύχουν "ανέφικτους" φαινομενικά στόχους, όχι μόνο για την νέα χρονιά, αλλά για την ζωή τους γενικότερα.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο Τζακ Ουελτς διαπίστωσε ότι άρχισε να "πέφτει" η απόδοση σε κάποια τμήματα της Τζένεραλ Ελέκτρικ.

Αυτό συνέβαινε γιατί οι υπάλληλοι των τμημάτων που έπεφτε η απόδοσή τους, λειτουργούσαν κάτω από τον νόμο της ήσσονος προσπάθειας, όπως λέγετε.

Δηλαδή, οι υπάλληλοι συμπλήρωναν το έντυπο των τριμηνιαίων στόχων τους με προσιτούς στόχους που ήξεραν πως με την μικρότερη δυνατή προσπάθεια θα τους πετύχαιναν εύκολα.

Αυτό συμβαίνει σε όλους μας και σε προσωπικό επίπεδο, και όχι μόνο σε επιχειρηματικό/επαγγελματικό επίπεδο.

Όταν έχουμε κατακτήσει κάτι, μετά βολευόμαστε και καταβάλουμε την ελάχιστη δυνατή προσπάθειά μας, ώστε απλά -και όσο γίνεται αυτόματα- να συνεχίσουν όλα να λειτουργούν "όπως πρέπει".

Κι αυτό το διαπιστώνουμε και από τον τρόπο που φροντίζουμε το σώμα και την υγεία μας, την σχέση που έχουμε με το ταίρι ή τα παιδιά μας, από τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τα οικονομικά μας ή τον ελεύθερο χρόνο μας ή την καλλιέργεια της καλλιτεχνικής μας φύσης.

Ναι, το ξέρω, από την φύση μας είμαστε "τεμπέληδες και βολεψάκηδες", όμως αν θέλουμε να υλοποιηθούν οι στόχοι μας για την νέα χρονιά, και να κάνουμε όνειρά μας που σήμερα φαντάζουν άπιαστα και μακρινά, πραγματικότητα, πρέπει να εξαλείψουμε από την φύση μας αυτό το δεδομένο.

Είτε από τεμπελιά, είτε γιατί μας παρασέρνει ο ρυθμός της καθημερινότητάς μας, καταλήγουμε να τρώμε και να κοιμόμαστε με τον ίδιο τρόπο, μέχρι που το σώμα μας αντιδρά.

Αφήνουμε την σχέση με τον σύντροφό μας να πέσει σε λήθαργο και αναρωτιόμαστε τι έγινε όταν κάποια χρόνια ή ακόμη και μήνες μετά, ένα "μπαμ" φέρνει τη ρήξη.

Και το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όλους τους τομείς της ζωής μας, κι από αυτό δεν ξεφεύγουν ούτε οι συγγραφικοί μας στόχοι, ούτε οι προσωπικοί, ούτε οι επαγγελματικοί, ούτε οι οικονομικοί.

Ο Τζακ Ουελτς βρήκε την λύση που έψαχνε για τους υπαλλήλους του σε ένα ταξίδι που έκανε το 1993 στο Τόκιο.

Εκεί, συνάντησε τον Έιτζι Μικάουα, πρόεδρο της θυγατρικής της Τζένεραλ Ελέκτρικ στην Ιαπωνία και εντυπωσιάστηκε από τις αποδώσεις των τμημάτων της εταιρίας.

Έτσι, ο Έιτζι Μικάουα, μοιράστηκε μαζί του το μυστικό της επιτυχίας του που δεν ήταν άλλο από έναν εντελώς διαφορετικό και καινούριο τρόπο σκέψης.

Αυτός ο διαφορετικός και "καινούριος" τρόπος σκέψης για να πετυχαίνεις φαινομενικά ανέφικτους στόχους και θέλω, και όνειρα, σε προσωπικό και επιχειρηματικό/επαγγελματικό επίπεδο, έχει τις ρίζες του στο 1958.

Τότε, η Ιαπωνική κυβέρνηση, έδωσε εντολή στην Japan Railways, την εταιρία σιδηροδρόμων, να βρει έναν ταχύτερο τρόπο για να συνδεθεί με τρένο το Τόκιο με την Οσάκα.

Λίγους μήνες αργότερα, οι μηχανικοί της εταιρία σιδηροδρόμων της Ιαπωνίας, παρουσίασαν στην τότε κυβέρνηση, μια πρόταση για ένα τρένο που θα ταξίδευε με 100χλμ/ώρα, ιλλιγιώδη ταχύτητα για την εποχή εκείνη, αφού αν υλοποιούνταν κάτι τέτοιο, θα επρόκειτο για ένα από τα πιο γρήγορα τρένα στον κόσμο.

Όμως οι μηχανικοί, προς έκπληξή τους, δεν περίμεναν να πάρουν ως απάντηση στην πρόταση που είχαν καταθέσει πως: "πρέπει να βρείτε έναν τρόπο για να έχουμε ένα τρένο που να ταξιδεύει με την διπλάσια ταχύτητα".

Η πρώτη αντίδραση των μηχανικών ήταν πως κάτι τέτοιο ήταν ανέφικτο να υλοποιηθεί, όμως η θέση της κυβέρνησης ήταν σταθερή: "πρέπει να βρείτε έναν τρόπο για να έχουμε ένα τρένο που να ταξιδεύει με την διπλάσια ταχύτητα".

Οι μηχανικοί, μη έχοντας άλλη επιλογή, επέστρεψαν λίγους μήνες αργότερα με νέα σχέδια και νέα πρόταση!

Για να επιτευχθεί η σκανδαλώδες ταχύτητα που τους είχε ζητηθεί θα χρειαζόντουσαν:

  • Να αλλάξει το σχήμα, το ύψος και το πλάτος των σιδηροδρομικών γραμμών που μέχρι τότε χρησιμοποιούσε η Ιαπωνία.

  • Θα έπρεπε να δημιουργηθούν σήραγγες για να διαπεράσουν την ορεινή ζώνη του όρους Φούτζι για να μην μειωθεί η ταχύτητα.

  • Και θα έπρεπε να αλλάξει εξ ολοκλήρου η ιδέα του "τρένου" όπως την γνώριζαν οι άνθρωποι εκείνη την εποχή, ώστε να κατασκευαστεί από την αρχή ένα τρένο πιο ελαφρύ και αεροδυναμικό που να υπερνικά την αντίσταση του αέρα.

  • Με δυο λόγια... για να κατακτήσουν τα 100 χλμ/ώρα που ήταν η αρχική πρότασή τους, έπρεπε απλά να κάνουν κάποιες βελτιωτικές κινήσεις στο ήδη υπάρχων σύστημα, να λειτουργήσουν δηλαδή κάτω από τον νόμο της ήσσονος προσπάθειας.

Όμως, για να υλοποιηθεί ο στόχος της διπλάσιας ταχύτητας, έπρεπε να σκεφτούν με έναν νέο και εντελώς διαφορετικό τρόπο και να "ξεχάσουν" όσα ήδη γνώριζαν.