Τι να κάνεις με τις νέες ιδέες που σου προκύπτουν κατά τη διάρκεια της συγγραφής ενός βιβλίου.



Μπορεί να είσαι από αυτούς που γράφουν, και γράφουν και γράφουν... μέχρι που έχουν ολοκληρώσει αρκετές δεκάδες, σε πολλές περιπτώσεις έως και εκατοντάδες σελίδες, και ξαφνικά!!!!... μια φρέσκια ιδέα ξεπροβάλει και δεν ξέρεις:


  • Πώς να την σχετίσεις με όλα όσα ήδη έχεις γράψει.

  • Αν θα πρέπει να την απορρίψεις και να συνεχίσεις το κείμενό σου προσποιούμενος/προσποιούμενη ότι δεν σου προέκυψε ποτέ ή ότι θα την χρησιμοποιήσεις σε ένα νέο χειρόγραφο, ή...

  • Αν θα πρέπει να απορρίψεις κομμάτια ή όλο αυτό που ήδη έχεις γράψει και να «υπηρετήσεις» την φρέσκια σου έμπνευση.


Φυσικά ακριβώς το ίδιο μπορεί να σου συμβεί ακόμη και αν είσαι από αυτούς που κάνουν σχεδιαγράμματα και σκελετούς με απόλυτη λεπτομέρεια.


Βλέπεις... η διαδικασία της συγγραφής είναι μονοπάτι ανεξέλεγκτο, ακριβώς το ίδιο και η δημιουργική φαντασία – έμπνευση.


Τι κάνεις λοιπόν σε μια τέτοια περίπτωση;


Επιλέγεις μία από τις παρακάτω εκδοχές:


A. Αγνοείς πανηγυρικά την φρέσκια σου έμπνευση και πας παρακάτω σα να μην τη συνάντησες ποτέ.


B. Ακολουθείς την έμπνευσή σου και βλέπεις πού και αν μπορεί να σε οδηγήσει σε νέα και πιο ενδιαφέροντα μονοπάτια για το χειρόγραφό σου.


Εάν ανήκεις στην κατηγορία «Β» όπου δεν μπορείς ή δεν θέλεις να αγνοήσεις την φρέσκια σου έμπνευση, τότε σου προτείνω να ακολουθήσεις τα παρακάτω βήματα.


Να ανοίξεις ένα νέο έγγραφο στον υπολογιστή σου, ή να πάρεις μια άδεια κόλλα χαρτί και να σχεδιάσεις όσο πιο ελεύθερα και από καρδιάς μπορείς, έναν σκελετό με σκηνές που έπονται της ιδέας σου, για να δεις -έστω και με μια πρώτη ματιά– πού στο καλό θα σε οδηγήσει αυτή η νεοφερμένη έμπνευση.

Μπορείς να κλείσεις τα μάτια σου αν θέλεις, να βάλεις ίσως χαλαρή μουσική, και να αφήσεις τις εικόνες να γεννηθούν μπροστά σου.


Εσύ -χωρίς να τις κρίνεις- απλά κατέγραψέ τες.

Δεν χρειάζεται να επιμείνεις σε κάτι ή να πιέσεις τον εαυτό σου.


Οι χαρακτήρες σου -με λίγη εξάσκηση και υπομονή- θα ξεπροβάλουν μπροστά σου και θα αρχίσουν να «παίζουν» για χάρη σου.


Δεν χρειάζεται να καταγράψεις την σκηνή με απόλυτη λεπτομέρεια, απλά κράτα μια σημείωση του πώς ρέουν τα πράγματα και σχεδίασε έναν πρόχειρο σκελετό.


Αφού ολοκληρώσεις την παραπάνω διαδικασία, ρώτα τον εαυτό σου: «Αν αυτή η σκηνή διαδραματιζόταν στο χειρόγραφό μου, ποιες θα ήταν οι συνέπειες; Τι θα ακολουθούσε;»


Μπορεί νέες ιδέες - σκηνές να ξεπροβάλουν μπροστά σου.


Φρόντισε να τις αποτυπώσεις με όποιον τρόπο σου ταιριάζει, αρκεί να μπορείς να επανέλθεις σε αυτές έχοντας απόλυτη πρόσβαση στις λεπτομέρειες των ιδεών σου.


Τώρα... κάνε ένα διάλειμμα και δραστηριοποιήσου με οτιδήποτε άλλο εκτός από την συγγραφή.


Πιες έναν καφέ, κάνε έναν περίπατο, πες τα με ένα φιλικό πρόσωπο!


Και μετά... όποτε εσύ ορίσεις το «μετά», επέστρεψε στην φρέσκια έμπνευσή σου και στο πιθανό μονοπάτι που ήδη έχεις σχεδιάσει.


Βάλε τη λογική σου σε δράση.

Η νέα έκβαση που δίνει η φρέσκια έμπνευσή σου, κάνει το όλο εγχείρημά σου πιο ενδιαφέρον ή όχι;


Αν η απάντηση είναι ναι, τότε αξίζει τον κόπο να αναπροσαρμόσεις το αρχικό σου πλάνο ή/και την δουλειά που έχεις κάνει μέχρι τώρα και να προσθέσεις ό,τι η φρέσκια έμπνευσή σου, σου προστάζει.